محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 103

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

عاليهء عرفان نرسد ، واو را عارف نتوان گفت ، وگويند : تسليم عبارت از آن است كه هر چيز پير گويد وطلبد ، مريد اجابت كند ، و علامت تسليم آن است كه چون پير خواهد كه با مريد وطى كند ، مريد گردن رضا وتسليم بنهد ، تا پير حاجت خود حاصل كند ، و بر خلاف رضاى پير عمل ننمايد « 1 » ، واوّل چيزى كه اين طايفه به مريد حواله كنند ، زنجير يارَسَنى باشد كه در گردنش اندازند ، و آن را رشتهء تسليم نام كنند ، ونزد طايفهء واصليّه وقلندريّه نيز اين طريقه مسلوك است و به اعتقاد ايشان اين مرتبه‌اى است بلند . و بايد دانست كه در اغلب اوقات ، باعث وسبب رواج ورونق مذهب صوفيّه ، قلندران وشاعران شده‌اند ، به واسطهء آن كه بيشتر اين دو طايفه هرزه گوى بودند ، و به مذاق سفيهان در هر زمان سخن مىگفته‌اند . ديگر بايد دانست كه : قلندريّه كه چندين گروه شده‌اند ، صنفى بوده‌اند از اصناف صوفيّه ، و بيشتر ايشان ملحد بوده‌اند ، و همچنين در اين زمان نيز در ميان ايشان ملحد بسيار است ، واكثر سفيهان اين طور كسان را درويش مىپندارند ، حضرت حق تعالى همه را دانائى وبينائى

--> ( 1 ) - تبصرة العوام : 48 .